IN 2003 naar POONA

Jarenlang zeker weten dat wat in Poona is, de bron van je leven vormt, er enthousiaste verhalen van anderen over aanhoren……en er dan zelf nog nooit geweest zijn, dat kon toch niet langer, vond ik. Dus, begin 2003 boekte ik mijn reis en op 9 juli ’s avonds landde mijn vliegtuig in Mumbai. Bij het kennismaken met India kwam er een gevoel van rust als ook van opwinding over me en met schitterende ogen volgde ik alle nieuwe indrukken: de reusachtige palmbomen, het chaotische verkeer waarin het toch telkens net weer goed gaat, het leven van de Indiërs dat zich zozeer op straat afspeelt. En de taxichauffeur bracht me in een paar uur veilig en vlot op mijn adres in Poona.
De volgende dag: op naar het Osho Meditation Resort. Ik was al even langs de hoofdingang (maingate) van het OMR gefietst en ik zag in het bezoekerscentrum een grote foto van Osho en ik hoorde de mij zo geliefde stem in het hindi spreken. Mijn hart begon sneller te kloppen en ik voelde dat ik dieper ging ademen. “Naar binnen dus, zo snel mogelijk” zei mijn eigen innerlijke stem.

In het welkomstcentrum ging ik door de molen van gegevens invullen, aids-test en foto maken. Daarna kreeg ik mijn meditatiepas en werd ik uitgenodigd me de volgende ochtend te melden voor de welkomsttoer. Vanwege het Full Moon festival, waren er veel Indiase sannyasins naar het OMR gekomen. En mijn welkomsttour stond daardoor geheel in het teken van het nader kennis maken met India en met de grote verschillen tussen de Indiase bevolkingsgroepen. Ik plonsde dus meteen volledig in het mysterie van dit land.

Ook werd me duidelijk gemaakt, dat de vier manieren waarop je je tijd in het OMR kunt doorbrengen, zijn: meditatie, werk als meditatie, de multiversity en gewoon er zijn en van alles genieten. En deze vier staan niet los van elkaar, maar hebben voor ieder op een eigen manier met elkaar te maken.

Nou, voor mij is het meditatie geworden, wat de boventoon voerde. Ik heb in de ware zin meditatie als ‘kunst om tot extase te komen’ ervaren. De ene keer was dat, als we om twaalf uur ’s middags met een zaal vol in het maroon geklede mensen de Nataraj deden; dan was er zoveel energie. Verschillende dansers lieten zich totaal gaan en de energie van anderen rees daardoor ook tot de top. Ook maakte ik mee dat we na de White Robe in dezelfde grote zaal van het Osho Auditorium maar met 8 mensen waren voor de avondmeditatie. Dus, toen cirkelden we de Nataraj door deze hele ruimte met maar enkelen: wat een verrukking was dat!

De Evening Meeting met White Robe was elke avond weer zo’n feest. De live muziek werd steeds mooier en intenser. Een enkele keer werd er ook na de lezing door gespeeld en namen achtergebleven danslustigen de kans waar om zich nogmaals helemaal uit te leven en zich op die manier met de energie van de musici te verenigen: pure extase was dat.

De lezing van Osho waarbij hi j een sannyasin antwoord geeft, maar zich in feite tot iedereen richt, heeft me ook weer zoveel gegeven. Een vrouw zegt, dat ze sinds ze haar relatie verbroken heeft, geen houvast meer heeft. Osho antwoordt:” Reis je in een tram of zo, dat je het nodig hebt om je vast te houden? Ik heb mijn hele leven zonder houvast geleid. En ik zou niet weten, waarom jullie dat niet zouden kunnen. Bedenk wel: vrijheid heeft meer waarde dan liefde.” Met dit inzicht kun je wel weer een tijdje vooruit.
Elke zondagmiddag om twaalf uur is er laughing drums: een geweldige happening met live muzikanten die zulke heerlijke muziek maken. Dan is het eerst dansen en als de muziek stopt: bevriezen in je houding en stil zijn. In de stilte is er dan meestal een fragment van Osho te horen. En daarna gaat het drummen en het dansen weer verder. Het dansen wordt tot steeds grotere extase opgezweept.

En vooral wil ik Osho’s Samadhi noemen, waar je tot zo’n diepe stilte komt dat die ook weer extatisch is; voor mij was het stil zitten, juist daar, elke dag weer een totaal vervullend iets.
Ik ben nog lang niet uit verteld, maar zeker weten: volgend jaar ga ik weer naar Poona.
Ma Donna.
excerpt van September Osho NuHier, Boeddhafield Nieuws