|
Autobiography of a Spiritually Incorrect Mystic
Er is Osho tijdens zijn leven talloze keren gevraagd om zijn autobiografie te
schrijven. En dan begon hij te lachen en zei: Wat heb ik te vertellen? Een
halve pagina is genoeg om op te nemen wat ik te melden heb. In Osho's boek "Glimpses
of a Golden Childhood" heeft hij terwijl hij onder behandeling van zijn
tandarts Devageet was, veel verteld over zijn jeugd en de streken die hij uithaalde.
Een echte biografie is er tijdens zijn "bezoek aan de aarde" nooit
gekomen, precies zoals hij dat zelf te kennen had gegeven. Hij vond ten slotte
dat er niet meer dan een halve bladzijde aan vermeldenswaardigs was over zijn
leven en om dat nu een autobiografie te noemen…
Maar daarnaast noemde hij het volgende belangrijke aspect, namelijk, dat zijn
autobiografie zich vanzelf zou manifesteren. Hij gaf aan, dat zijn levensloop
terug te vinden zou zijn in de getransformeerde levens van duizenden sannyasins.
Maar sannyasins vinden hun Meester Osho te bijzonder om deze zonder autobiografie
te laten. Echter, hoe een autobiografie neer te zetten die recht doet aan de
Oceaan die Osho is? Controverses zijn een wezenlijk onderdeel van Osho's werk.
Je kunt dus niet zomaar zijn visie weergeven, omdat er geen eenduidige visie
van Osho is. Door zich tegenstrijdig te uiten, gooit Osho ons terug op ons zelf
en daagt hij ons uit om bij onszelf naar binnen te gaan en daar de waarheid te
zoeken. Zijn wezenlijke boodschap is: mediteer! Maar omdat wij hardleers zijn
en vaak denken het wel 'zonder' te kunnen, herhaalt hij deze boodschap telkens
weer en op talloze verschillende manieren.
Er is tien jaar na het vertrek van Osho uit zijn lichaam, halverwege het jaar
2000, dus toch een autobiografie verschenen. Het boek heet: Autobiography of
a Spiritually Incorrect Mystic. Een prachtige en zeer toepasselijke titel is
het als je naar Osho's controversiële uitspraken kijkt. Deze autobiografie
is het resultaat van het afluisteren en bekijken van videotapes met Osho's woorden
die al met al vijfduizend uur in beslag hebben genomen.
Wat heeft hij oneindig veel gesproken, op zijn volstrekt unieke onnavolgbare
manier…….! Je wordt er eenvoudig stil van.In deze Engelstalige
biografie staat het een en ander over Osho's levensloop, waarbij alles dus door
hem zelf verteld wordt, maar vooral ook veel over zijn levenswerk: de geboorte
van de Nieuwe Mens. Osho is vaak gedwarsboomd bij zijn levenswerk. Je kunt dan
ook lezen welke negativiteit en beschuldigingen hem ten deel zijn gevallen. Verder
is er in dit boek een katern opgenomen met heel mooie foto's van Osho, foto's
uit de verschillende periodes van zijn Meester-zijn. Ontroerend vind ik de foto
op Kreta, waar hij in zo'n spannende en ongastvrije situatie verkeerde. En dan
zie je Osho daar op een muurtje zitten en er staat een klein jongetje bij hem,
geleund tegen het muurtje en samen kijken ze naar een sprietje of takje dat het
jongetje in zijn handen houdt. Een toonbeeld van overgave is het aan wat het
leven op dat moment is. De Verlichte leeft het moment en laat zich door geen
enkel dreigement daar van af houden. Osho zegt zelf: I am the center of the cyclone…in
mijn diepste binnenste ben ik in elke situatie precies dezelfde.
En wat blijft het toch de moeite waard om Osho telkens en telkens weer te zien,
van zijn handgebaren te genieten. In de autobiografie wordt door Osho gezegd: "Ik
kan niet spreken zonder mijn handen. Als je mijn handen vastbindt, kan ik geen
woord uitbrengen, omdat het niet zo is dat er een gedeelte van mij spreekt, het
komt vanuit maar mijn hele wezen. Mijn ogen, mijn handen, mijn hele lichaam doet
mee. Mijn hele lichaam zegt iets, het onderstreept wat ik met woorden tot uitdrukking
breng."
Lees eens wat Osho in het boek zegt over de relatie meester-discipel. Hij zegt,
dat die relatie te vergelijken is met de relatie tussen een vlinder en een rups:
|
" Het is eigenlijk een vriendschap
tussen een vlinder en een rups.
De vlinder kan niet bewijzen, dat de rups een vlinder kan worden;
er is geen logische manier voor, maar de vlinder kan een verlangen in
de rups teweeg brengen, dat is mogelijk."
|
En ook de volgende uitspraak zal je zeker treffen: "Miljoenen mensen missen
meditatie omdat meditatie een verkeerde bijbetekenis heeft gekregen. Meditatie
lijkt erg serieus te zijn en somber. Het woord heeft iets in zich van de kerk,
alsof meditatie alleen voor dode mensen is of voor hen die bijna dood zijn.
Iemand die echt meditatief is, is speels: het leven is pure lol voor zo iemand,
het is een spel. Hij heeft het geweldig naar zijn zin. En hij is ontspannen.
Want, zeg nu zelf, dat is toch vaak de eerste reactie die mensen hebben wanneer
je vertelt, dat je mediteert, dat het gewoon niets voor hen is: stil zitten,
mantra's uitspreken, serieus doen…helemaal niet leuk dus! En,
dat jij zin hebt in zoiets!
Nou, dit boek geeft je zoveel vreugde, dat je eigen mediteren je lichter gaat
vallen en dat je daarnaast gemakkelijker anderen kunt aanmoedigen ook te leren
om via meditatie vanuit hun eigen bron te gaan leven. Uren van plezier geeft
dit boek dus. Maar we kunnen juist ook in deze dagen de woorden van Osho extra
tot ons laten spreken: alleen zij die mediteren kunnen er voor zorgen, dat
een 3 e Wereldoorlog voorkomen wordt.
Leef nu, niet later!
Autobiography of a Spiritually Incorrect Mystic, uitgegeven bij
St. Martin's Press, New York, 1e editie 2000, ISBN 0-312-25457-1,
verkrijgbaar bij osho Publikaties Amsterdam. |
